لیبرالیسم و حقوق بشر
-------------------------------------------------

پس از دیدار و گفت و گوی دانشجویان با فیلسوف بزرگ مجارستانی، آگنش هلر، انجمن مطالعات توسعه گفتمان حقوقی در نظر دارد این برنامه ها را ادامه دهد و اندیشمندان امروز جهان را در مقابل دانشجویان بنشاند تا تجربیات فکری و عملی خود در حوزه های گوناگون اندیشه به خصوص حقوق و علوم انسانی را در اختیار دانشجویان قرار دهند و دانشجویان ایرانی هم بتوانند از امکان فضای تبادل معانی بهره مند گردند.

این بار به بهانه حضور چند روزه پروفسور مایکل ایگناتی یف، استاد حقوق بشر دانشگاه هاروارد در تیرماه امسال در ایران، انجمن در نظر دارد برنامه دیگری ترتیب دهد و از دانشجویان دعوت می کند تا در این برنامه که با موضوع «لیبرالیسم و حقوق بشر» خواهد بود، شرکت کنند.

زمان: ۶ تیر ۱۳۸۴ - ساعت ۱۱
مکان:بزرگراه کردستان- ضلع جنوبی ونک پارک- بلوار شهید علیخانی- ۲۰متری گلستان- ۱۲متری سوم-پلاک۳- مجتمع مطبوعات تخصصی کشور

" تنها " يي مفهومي عميق است و منحصر به هر فرد بدون آنكه ديگري را سر سوزني بدان راه باشد . لذايذي در آن نهفته كه هيچگاه انسان مايل نيست آن را از دست بدهد اما سر نوشت محتوم  بشر آن  بوده كه با جمع زندگي كند و جمع هم معيار هاي خودش را بر فرد تحميل مي كند .

وضعيت كنوني ، وضعيت پاردوكسيكال است . اي كاش مي شد تمام آنچه را كه در تنهايي به آن فكر مي كني و شايد بهتر آن باشد كه به گويم  زيست مي كني را در عالم واقع و محيط بيروني و جمعي هم آنگونه بود . اما افسوس و صد افسوس كه نمي شود . جمع هر گاه فكر كند كه فردي در مقابل او و خلاف جريان او حركت ميكند فرد را به عنوان يك بيمار رواني يا يك مجرم يا هر بر چسب ديگر به بيمارستان رواني يا زندان و به طور كل آن را جدا مي كند از جامعه تا مرض او به سايرين سرايت نكند و از اين لحظه سركوب و انقياد فرد  شكل مي گيرد . اما از سوي ديگر فرد مي تواند به عنوان آدمي دو چهره نقش بازي نمايد ، براي جمع به نوعي و براي خلوتش به صورتي ديگر اما در آخر نيز خود او از درون خرد مي شود .

چرا فرد اينگونه مورد ظلم بوده است در تاريخ بشر ؟  فرد تا آنجا پذيرفته مي شود كه در جمع مضمحل شده يا اينكه در راستاي منافع آن باشد و هيچگاه فرد آنگونه كه خودش را تعريف مي كند شناخته نمي شود  بلكه تنها با بر چسب و ماركي كه جمع بر او مي زند شناخته مي شود .