| تبليغات | X |
مدت مديدست كه مطلبي براي وبلاگ ننوشته بودم و البته قصد دارم از اين پس ساماني به اين وبلاگ ببخشم و البته علتي كه باعث شد به فكر اين باشم تا وبلاگم را بروز كنم تنها خريدم از نمايشگاه كتاب بود يعني كتاب «آيندهي آزادي» نوشته سردبير هفته نامه نيوزويك فريد ذكريا ست.
در سلسله جلساتي كه با عنوان كلي «تا دموكراسي» از سوي جبهه مشاركت برگزار ميشد، دكتر محمود صدري به عنوان يكي از سخنرانان اين جلسات شركت داشت من و دوست عزيزم آب باريكه هم شركت كرده بوديم و در بخش پرسش و پاسخ، سوالي و در حقيقت مسالهاي را با ايشان مطرح كرديم كه محور اصلي اين كتاب نيز هست. در آنزمان ما از ايشان با توجه به انتخابات اتريش در دهه 90 و آخرين انتخابات رياست جمهوري فرانسه كه باعث شده بود راستهاي افراطي به قدرت نزديك شوند، خواستيم كه راه حل يا پيشتهادي براي استحكام بيشتر دموكراسي براي مواجه با اين نقطه ضعف حكومتهاي دموكراتيك بيان كند كه ايشان نيز پاسخ در خوري ندادند.
در مقدمه اين كتاب فريد ذكريا با نقل از دو فرد يكي ديپلمات آمريكايي در دهه 90 با نام ريچارد هالبروك و در مورد بحران يوگسلاوي و ديگري از كتاب موج سوم ساموئل هانتينگتون نشان ميدهد كه مهمتر از برگزاري انتخابات آزاد و عادلانه داشتن پايههاي يك «ليبراليسم قانون سالار» است تا بوسيله آن بتوان از آزادي در برابر انتخابهاي ناهمگوني كه ميتواند از دل انتخابات بيرون بيايد دفاع كرد و از آسيبهاي احتمالي آن جلوگيري كند و ايمن سازد.
نمونه بارز اين نوع انتخابات كه از دل آن گروههايي به قدرت ميرسند كه با آزادي و ارزشهاي جهانشمولي مانند حق آزادي بيان و آزادي مذهب و آزادي عقيده رابطهاي ندارند به انتخابات آخرايران ميتوان اشاره كرد.
