اين كتاب دعوتي است به خويشتن داري و احياي موازنه ميان دموكراسي و آزادي. اين كتاب جدلي بر ضد دموكراسي نيست. اما اين مدعا را طرح مي كند كه ممكن است چيزي همچون«دموكراسي زيادي» وجود داشته باشد – زياده اي از يك چيزي آشكارا خوب. جوهر سياست دموكراتيك ليبرالي بنا كردن يك نظم اجتماعي غني و پيچيده است كه يك انديشه‌ي واحد واحد بر آن حاكم نيست. مثلا بنيانگذاران  امريكا در روزگاري كه بسياري معتقدند كه يك ايدئولوژي مذهبي واحد بايد بر جوامع حاكم باشد، در پي خلق جامعه‌ي متكثري از اين دست بودند. دموكراسي نيز يك ايدئولوژي واحد است و مانند تمام اين گونه قالبها حد و حدود خاص خود را دارد. آنچهبه كار يك مجلس قانون‌گذاري مي‌آيد احتمالا به درد يك شركت تجاري بزرگ نمي‌خورد.

در پيش گرفتن راه بازگشت به معناي تلاش براي بازگرداندن يك نظم كهن نيست. ما تحولات دموكراتيكي را كه تجربه كرده‌ايم  دوست داريم و دستاوردهايش را پاس مي‌داريم. هدف دموكراسي ليبرالي است، نه آن گونه كه در قرن نوزدهم بود بلكه آن گونه كه بايد در قرن بيست و يكم باشد. جوامع دموكراتيك محتاج راهنماها و واسطه هاي جديدي هستند كه براي مشكلات و زمان جديد طراحي شده باشند. با همه‌ي اينها نقطه‌ي شروع براي چنين كاري رجوع به تاريخ است. رجوع به مبارزه در راه آزادي و دموكراسي كه در غرب آغاز شد و به ساير نقاط گسترش يافت. اگر مي‌خواهيم جستجوي جاودانه‌مان را براي زندگي، آزادي و پي‌گيري شادكامي تجديد كنيم، بايد دوباره همان نيروهايي را احضار كنيم كه آنها رادر ابتدا به وجود آوردند. تنها با درك گذشته‌ي آزادي است كه مي‌توانيم به حفظ آينده‌ي آن كمك كنيم

 متن پشت جلد كتاب «آينده آزادي» نوشته فريد زكريا